اگر سه چیز نبود، فرزند آدم هرگز بر چیزی سر خم

نمی کرد:

فكر مي كني خدا كجاست ؟ آن دور ها ، توي آسمان هاي دورِ دور؟       يا همين نزديكي ها ،

همين دور و برها؟!

آن روز ها هم كسي دنبال خدا مي گشت ، آمد نزد پيامبر (ص) و پرسيد:   

يا رسول الله ، خدا كجاست ؟

پيامبر (ص) فرمود ند: خدا نزد شكسته دلان است .

خوشا به حالت كه خدا ميهمان دل تو شده است .

ما دل به غم تو بسته ايم اي دوست     درد تو به جان خسته داريم اي دوست

گفتي كه  به دل شكستگان نزديكم      ما نيز دل شكسته داريم اي دوست

مقام معظم رهبری    

خدايا با من قهري ...!!!

بنده ي من نماز شب بخوان که يازده رکعت است...

 - خدايا! خستـه ام، نمـيتوانم نيمه شب يازده رکعت بخوانم!

-  بنده ي من! قبل از خواب اين سه رکعت را بخوان...

- خدايا! سه رکعت زياد است!

- بنده ي من! قبل از خواب وضو بگير و رو به آسمان کن و بگو

- خدايا! من در رختخواب هستم و اگر بلند شوم، خواب از سرم ميپرد!

- بنده ي من! همان جا که دراز کشيده اي تيمم کن و بگو يا الله...

- خدايا! هوا سرد است و نمـيتوانم دستانم را از زير پتو بيرون بياورم!

- بنده ي من! در دلت بگو يا الله، ما نماز شب برايت حساب ميکنيم.....

بنده اعتنايي نميکند و مـيخوابد.....

- ملائکه ي من! ببينيد من اين قدر ساده گرفته ام، اما بنده ي من خوابيده است. چيزي به اذان صبح

نمانده است، او را بيدار کنيد، دلم برايش تنگ شده است،امشب با من حرف نزده است...

- خداوندا! دو بار او را بيدار کرديم، اما باز هم خوابيد...

- ملائکه ي من! در گوشش بگوييد پروردگارت، منتظر توست...

- پروردگارا! باز هم بيدار نمـيشود!

اذان صبح را مـيگويند، هنگام طلوع آفتاب است...

- اي بنده! بيدار شو، نماز صبحت قضا مـيشود...

خورشيد از مشرق سر برمـي آورد. خداوند رويش را برمـيگرداند.

ملائکه ي من! آيا حق ندارم که با اين بنده قهر کنم؟

واي نه ... !

خداي مهربونم..... با منم قهري.....؟؟!

ولي باز هم خدا من رو مي بخشد

و باز هم ... !

کشيشى يک پسر نوجوان داشت و کم‌کم وقتش رسيده بود که فکرى در مورد شغل آينده‌اش بکند . پسر

هم مثل تقريباً بقيه هم‌سن و سالانش واقعاً نمی‌دانست که چه چيزى از زندگى می‌خواهد و ظاهراً

خيلى هم اين موضوع برايش اهميت نداشت .

يک روز که پسر به مدرسه رفته بود ، پدرش تصميم گرفت آزمايشى براى او ترتيب دهد . به اتاق پسرش

رفت و سه چيز را روى ميز او قرار داد : يک کتاب مقدس، يک سکه طلا و يک بطرى مشروب .
 
کشيش پيش خود گفت : « من پشت در پنهان می‌شوم تا پسرم از مدرسه برگردد و به اتاقش بيايد .

آنگاه خواهم ديد کداميک از اين سه چيز را از روى ميز بر می‌دارد . اگر کتاب مقدس را بردارد معنيش اين

است که مثل خودم کشيش خواهد شد که اين خيلى عاليست . اگر سکه را بردارد يعنى دنبال کسب و

کار خواهد رفت که آنهم بد نيست . امّا اگر بطرى مشروب را بردارد يعنى آدم دائم‌الخمر و به درد نخوری

خواهد شد که جاى شرمسارى دارد .»

مدتى نگذشت که پسر از مدرسه بازگشت . در خانه را باز کرد و در حالى که سوت می‌زد کاپشن و

کفشش را به گوشه‌اى پرت کرد و يک راست راهى اتاقش شد . کيفش را روى تخت انداخت و در حالى

که می‌خواست از اتاق خارج شود چشمش به اشياء روى ميز افتاد . با کنجکاوى به ميز نزديک شد و آن‌ها

را از نظر گذراند .
 
کارى که نهايتاً کرد اين بود که کتاب مقدس را برداشت و آن را زير بغل زد . سکه طلا را توى جيبش

انداخت و در بطرى مشروب را باز کرد و يک جرعه بزرگ از آن خورد . . .
 
کشيش که از پشت در ناظر اين ماجرا بود زير لب گفت : « خداى من! چه فاجعه بزرگی ! پسرم

سياستمدار خواهد شد !  »

روزی روزگاری در روستایی در هند؛ مردی به روستایی‌هااعلامکرد که برای خرید هر میمون ۱۰ دلار به آنها

پول خواهد داد. روستایی‌ها هم که دیدند اطراف‌شان پر است از میمون؛ به جنگل رفتند و شروع به

گرفتنشان کردند و مرد هم هزاران میمون به قیمت ۱۰ دلار از آنها خرید ولی با کم شدن تعداد میمون‌ها

روستایی‌ها دست از تلاش کشیدند. به همین خاطر مرد این‌بارپیشنهاد داد برای هر میمون به آنها ۲۰

دلار خواهد پرداخت. با این شرایط روستایی‌ها فعالیت خود را از سر گرفتند. پس از مدتی موجودی باز هم

کمتر وکمتر شد تا روستاییان دست از کار کشیدند و برای کشاورزی سراغ کشتزارهای‌شان رفتند. این بار

پیشنهاد به ۲۵ دلار رسید و در نتیجه تعدادمیمون‌ها آن‌قدر کم شد که به سختی می‌شد میمونی برای

گرفتن پیدا کرد.این‌بار نیز مرد تاجر ادعا کرد که برای خرید هر میمون ۵۰ دلار خواهد دادولی چون برای کاری

باید به شهر می‌رفت کارها را به شاگردش محول کرد تا ازطرف او میمون‌ها را بخرد. در غیاب تاجر، شاگرد

به روستایی‌ها گفت: «اینهمه میمون در قفس را ببینید! من آنها را به ۳۵ دلار به شما خواهم فروخت تا

شما پس از بازگشت مرد آنها را به ۵۰ دلار به او بفروشید.» روستایی‌هاکه [احتمالا مثل شما] وسوسه

شده بودند پول‌های‌شان را روی هم گذاشتند وتمام میمون‌ها را خریدند... البته از آن به بعد دیگر کسی

مرد تاجر وشاگردش را ندید و تنها روستایی‌ها ماندند و یک دنیا میمون!.